Tag Archives: grachten

Sint Maarten ’14 Prinsengracht 969

Gisteravond was het weer zover… sjaals ophangen, kaarsjes aan, traktatieschaal klaar zetten, halve voordeur open en wachten… tot er kindervoetjes op het stoeptrapje klinken.  Tijdens het toelopen naar de voordeur starten ze al; kinderstemmen, “Sinte, Sinte Maarten de koeien hebben staarten…”

Blije gezichten en spanning, op het bordes en achter de voordeur.

De kinderen op het stoepje; ‘wat vinden ze van mijn lampion, zien ze dat ik um zelf heb gemaakt, weet ik de tekst nog goed van het liedje,… hebben ze hier lekkere snoepjes?’

Mijn kinderen, te groot om nog te lopen; ‘hebben de kinderen op de stoep het naar hun zin, ik moet niet vergeten te zeggen dat ze mooi zingen & prachtige (zelfgemaakte) lantarens hebben en… is mijn traktatie goed?’

Conclusie van de avond; iedereen was tevreden en blij. Delen en geven heel goed gelukt. We kunnen tevreden slapen.

Advertisements

geen kus van een rus

kus van een rus prinsengracht 969December 2012, we zijn net klaar met de verbouwing, veel te duur geworden natuurlijk. Post onvoorzien; goed bedoelde ‘onhandige-aannemer-die-niet-weet-wat-hij-doet’ de grootste uitgave. Jammer! Geld terug verdienen dus en wel heel erg rap.

Elke boeking pakken die je kan. Vrienden en kenissen leven mee met mijn avontuur en pakken de eerste boekingen. Geweldig, voelt letterlijk als een thuiswedstrijd. Oh, wat wil je dat ze zich thuis voelen.

Dus ga je in je enthousiasme de klassieke fout in. Yep, een dubbele boeking. Een, ook bekende, galeriehouder heeft geboekt voor een kunstenaar uit Rusland. De dubbele bezetting is maar 1 nacht. De kunstenaar komt laat op de dag aan en blijft 4 dagen. De bekende heeft voorrang die zit er tenslotte al 2 dagen die verkas je niet daarbij ik mag haar zo graag.

Oplossing; eigen slaapkamer is in goede staat. Even wat dames/persoonlijke dingen weghalen. Ja, kan er zo prima mee door. Overleg met de galerie, geen probleem. Oudste zoon zegt nog fijntjes; ‘Best wel fijn zo’n dubbele boeking is jouw kamer ook eens lekker opgeruimd”.  Ik slaap die nacht in de kamer van mijn zonen, zij zijn bij hun vader.

De volgende dag vertrekt de bekende gast en kan ik het apartement klaar maken voor de artistieke Rus. Het is december en al wat frisser. Maar goed, Russen kennen graden diep onder het nulpunt, en de verwarming doet het goed. Ik haal zijn spullen uit mijn kamer en zet ze in ‘zijn’ studio. Laat op dag komt hij terug van het plaatsen van zijn kunst in de galerie. Ik laat hem zijn plek zien en geef hem de sleutel, dit is jouw voordeur en jouw ruimte, de trap naar boven naar het huis is alleen voor noodgevallen, nogmaals excuus dat je gisteren ‘boven’ moest slapen.

‘Geen probleem, ik ga nog een biertje in de stad drinken en morgen naar de opening’. Ik wens hem een fijne avond en ben blij dat het allemaal goed gegaan is. Het is een jonge, grote, gezonde man die kan natuurlijk tegen een verandering.

Heerlijk, weer in mijn eigen bed. Beetje stil zo in huis zonder mijn zonen, daar wen ik maar niet aan, eerst maar lekker slapen. Om 2.00 ‘s nachts gaat mijn mobiel af. Wat? Is er iets met de kinderen? Ik neem op ik hoor door het Engels een russisch accent. ‘It’s so cold’. ‘Oh, oke I’ll put on the heater…’. De verwarming gooi ik naar sauna temperatuur en ga weer snel slapen. Ik houd van slapen en kan dat dan ook heel goed.

De volgende dag vraag ik hem, uit pure beleefdheid, of het warm genoeg was. Ik vond het eigenlijk idioot… zo’n jonge vent mopperen over kou? Uit koud Rusland nog wel, slapen doe je het best in een  frisse kamer, althans in Holland.

Hij verklapt mij dat hij de afgelopen nacht naar me gezocht heeft in het huis om te zeggen dat hij het zo koud had??!!

Wat? Midden in de nacht door mijn huis lopen om me te zoeken. Man, je weet niet wat je gedaan hebt. Stel dat hij me gevonden had en me wakker had gemaakt met de woorden ‘I’am so cold’, ik had hem uit reflex direct een dreun verkocht. Hij heeft me gelukkig niet gevonden en de binnentrap heb ik de dag erna afgesloten samen met mijn jongste zoon. Ik vind zoenen heerlijk maar wil op deze manier niet een kus van een Rus.

De Spaanse bezetting

borrelen aan de gracht met voorbij varende boten
borrelen aan de gracht; zon, goed gesprek &voorbij varende boten

Ze wilden vroeger inchecken hadden ze laten weten. Geen probleem heb ik als reactie gegeven. Op de dag zelf was er iets fout gegaan en overvielen ze me toch. Voor hun geen probleem, onverwachts spreekt deze Spaanse man Nederlands. ‘We gaan door naar Ikea, we zetten alleen de koffers alvast neer’. ‘Ja, natuurlijk’; zeg ik verbaast en blij dat ik nog uren tijd heb om alles klaar te maken, Ikea doe je tenslotte niet ‘even’. Ondertussen denkend;’Ikea?? Kom je speciaal uit Spanje om hier naar Ikea te gaan?? Dit wordt geen standaard short-stay bezoek. Mijn verwachting is dat we het over andere dingen gaan hebben dan het Rijks, Van Gogh…’

Ze zetten hun bagage binnen en uit zijn koffer komt een toilettas… logisch, maar… als het ritsje opengaat komen daar een  een hamer, een schroevendraaier en nog meer 1e hulp bij ‘dochterheefteennieuwhuis’ spullen uit. Daarna volgt er een klein dossiertje met overzicht van de bedden  die te koop zijn bij Ikea en goed genoeg lijken voor dochterlief. Moeder ritst ook haar koffer open en haalt een plastic tasje eruit. ‘Ja, de Spaanse ham, die mist ze zo en nog wat dingen. Ik ben enorm vertederd door deze zo zorgzame mensen, en denk;’zodan die zitten alweer in mijn hart.’

De ritsen sluiten zich weer en ze stappen in de auto van dochter en vertrekken. Om 19.00 uur zijn ze nog niet terug. Ik zit me toch werkelijk zorgen te maken. Zo leuk is Ikea echt niet! Mijn oudste zoon vraagt waar ze blijven. Ik zeg dat ze al ingecheckt hebben maar dat ze naar Ikea zijn. Terecht vraagt hij; ‘WAAROM?’ Ik zeg hem dat ze het bed zagen, een prachtige auping, en het niet goed vonden en dus een bed bij Ikea gingen halen.

‘s Avonds komen ze gelukkig weer terug… hij excuseert zich, hij had mijn nummer niet bij zich om te laten weten dat het allemaal zo lang ging duren, bed staat.! Hij hoeft zich natuurlijk helemaal niet te excuseren. Bed in elkaar zetten van dochter is belangrijk en zo’n inbussleuteltje, het kan toch tegen zitten. Ik vertel hem over de vraag van mijn  zoon en mijn antwoord. Als mijn zoon zich voorsteld zegt hij direct dat het gelukt is om een bed te kopen bij Ikea voor hun om in te slapen. Wij snappen elkaar.

Ik geef mijn ‘tour de prinsengracht 969’, de gebruiksaanwijzing van de, nu helemaal op orde voor de gasten zijnde, studio. De fles prosecco die ik hun aanbied als welkom bij Prinsengracht 969, wordt direct onder de arm meegenomen naar boven en we proosten  samen in de avondzon op het stoepje. Deze gasten zijn direct eigen en thuis. Verhalen komen los.

Hij is met zijn ouders en 5 broertjes en zussen toen hij 5 jaar was geemigreerd naar Spanje. Zijn dochter is nu in Nederland om de taal te leren van het geboorteland van haar vader ze draagt tenslotte een hollandse achternaam. En… heeft en nieuwe etage gevonden. Vader & Moeder komen dus uit Spanje om een bed voor haar nieuwe optrek te kopen en te helpen met de inrichting.

Genieten van het leven kunnen ze! En delen deze fijne eigenschap graag. Eerste avond met z’n drieeen bijpraten bij ‘de Fles’ op de hoek. Volgende dag  borrelen in op het terras & stoepje met de Nederlandse neef en vrouw daarna lekker uit eten bij ‘Felicita’ op de Weteringschans. Later op de avond zit ik op het stoepje met een vriend en zeg hem dat ik de stem van mijn gast hoor op de brug. Ach daarna niet meer, ja toch, ze waren nog even gestopt op het terras van ‘de Fles’ en ik hoorde hem gelukkig weer lachen.

De volgende dag kwam hij met allerlei ingredienten aan om  voor ons heerlijke Gazpacho gemaakt. Onze keuken rook heerlijk naar deze vitamine invasie en smaakte heerlijk. Voor de avond die daarop volgde organiseerde ze een fijne borrel voor hun dochter en haar vrienden. Normaal wil ik mijn gasten beneden geen geluidsoverlast bezorgen door de afwasmachine ‘s avonds aan te zetten als ze thuis zijn. Nu was dit geen enkel probleem! Mijn afwasmachine kwam echt niet boven het gelach en gepraat van beneden uit.

Dochter is dan ook twee nachten blijven slapen bij haar ouders in de studio ondanks haar klaarstaande nieuwe bed. In mijn rol als gastvrouw vertel ik  ze dat het Prinsengrachtconcert die avond plaats vindt. Is dat leuk vragen ze mij. Nou het is wel een gebeuren en aan het eind zingt iedereen in koor ‘de Amsterdamse grachten’. Nee, die kennen ze niet. Ach, dat moet wel! Dus, mijn zoon heeft ‘de Amsterdamse grachten’ gezongen voor hun in de studio en kreeg een groot applaus en wat muntjes.  Als echte Amsterdammers zijn ze nooit meer naar het concert gegaan, het regende en ze hadden het te gezellig om nog naar buiten te gaan.

Ik ga natuurlijk niet vertellen wat we allemaal besproken hebben. Vanmiddag de laatste borrel samen gedronken aan de gracht.

laatste borrel aan de gracht
borrel aan de gracht

En daar gingen ze… veels te snel weer. Beetje stil nu in huis….

Morgen checken de volgende gasten in…

Blij met wc B&B prinsengracht 969

ja, ja, ik weet bij elke verbouwing valt er wel wat tegen… dit is ook mijn eerste niet. Wat een aderlating! Ik ben financieel, emotioneel & fysiek zo toe aan; mag het klaar zijn.

En… jawel hoor deze week is echt de afrondingsweek. Heerlijk! De wc vind ik zo goed gelukt! Grappig als je ergens kan doortrekken heb je echt het gevoel dat het een eigen gedeelte is. Eigenlijk doet alleen een wc dat. Hoe mooi de douche, wastafel, of keukentje ook is als er geen wc is dan is het toch niet iets op zichzelf.

Dus met trots zeg ik; ‘we zijn er echt bijna, de wc kan doorgetrokken worden”. De gasten zijn welkom,Image