Tag Archives: short stay

Dronken varkens op de Prinsengracht 969

Dronken varkens op de Prinsengracht 969
Deze maand in de Vijzelcourant; Dronken varkens op de Prinsengracht 969, het KLM jeneverhuisje no. 68.

Dronken varkens op de Prinsengracht

Donderdag 8 oktober presenteerde Mark Zegeling zijn Engelse vertaling ‘Kingdom by the sea’ van ‘Sterke verhalen voor bij de borrel’. Mark vertelt in zijn boek de geschiedenis achter de huizen die model staan voor de Delftsblauwe Jeneverhuisjes van de KLM. De huizen zijn in heel het land terug te vinden. Onder andere op de Prinsengracht 969, jeneverhuisje no. 68. Ik mag van Mark een tipje van de sluier oplichten.

Aan het eind van de Prinsengracht, no.969, wordt anno 1690, een stijlvol huis gebouwd met fraaie halsgevel en de top van het pand wordt bekroond met een zandstenen fronton.

Maar wel met dronken varkens voor de deur? In de buurt zit namelijk een jeneverstokerij. Het restproduct van de jeneverstook, de spoeling, bevat alcohol. In plaats van het in de gracht te gooien, gebruikt de jeneverstoker het afval als varkensvoer. Zijn varkens raken verslaafd aan de spoeling en worden daardoor sneller vetgemest. Dat het vlees van mindere kwaliteit is, kan hem niet zoveel schelen. De uitwerpselen van de varkens, het slachtafval en het afgedankte hooi gooit hij in de Prinsengracht. Iedereen gooit alles in de gracht. De 17e eeuwse grachtengordel van Amsterdam staat bekend als ‘een beeldschone dame met een stinkende adem’. Dat kon zo niet langer.

Aan het eind van de 17e eeuw worden de bedrijven aan de gracht verplicht om zich naar de randen van de stad te verplaatsen.

Ondertussen geeft Koning Willem III opdracht het Noordzeekanaal te graven.. Sluizen worden aangebracht om Amsterdam af te kunnen sluiten. Door het openen en sluiten van de sluizen meerdere keren per dag worden de grachten schoongespoeld tot aan de dag van vandaag.

In de 18e eeuw ondergaat het herenhuis op de Prinsengacht 969 een grote verbouwing waarbij de gevel in Hollands classicistische stijl wordt verfraaid.

Het pand krijgt een voornaam entree met een hoge bordestrap en een deur met een omlijsting van platte Griekse zuilen (pilasters). Het sierlijke snijraam boven de deur is kenmerkend voor de sobere stijl van Lodewijk XVI. Het fronton van de top verdwijnt om de symmetrie van de halsgevel te benadrukken.

In 1870 moet Amsterdam eraan geloven en legt een grootschalig en systematisch rioleringen aan. Van een slechte adem is geen sprake meer, de grachtengordel is gewoon een beeldschone dame zonder nare toevoeging. Om van te genieten.

Prinsengracht 969, heeft zijn deur opengezet voor logies.

Logeren op de Prinsengracht 969, http://www.prinsengracht969.nl

Zin in meer geschiedenis; ‘Kingdom by the sea’ van Mark Zegeling, http://www.kingdombythesea.nl

Helena van Gelder.

Advertisements

Little Kingdom by the Sea is coming out Prinsengracht 969 = no. 68

‘Little Kingdom by the Sea’ offers an exclusive peek into the lives of the colorful inhabitants of the KLM Houses, who made their mark of Dutch history by Mark Zegeling. Prinsengracht 969 is KLM house no. 68.
 

Walk Along World Class Icons

Since the 1950s, KLM Royal Dutch Airlines has presented Delft Blue miniature houses to its Business Class passengers. These replicas of historic houses and national monuments are considered to be iconic of the Netherlands worldwide. ‘Little Kingdom by the Sea’ offers an exclusive peek into the lives of the inhabitants of the KLM houses. These pioneers, bold adventurers and other colorful figures made their mark on Dutch history. Extensive research including interviews with architectural historians and current residents have yielded a wealth of new information, engaging anecdotes, unique and juicy stories.

 
Little kingdom by the sea

geen kus van een rus

kus van een rus prinsengracht 969December 2012, we zijn net klaar met de verbouwing, veel te duur geworden natuurlijk. Post onvoorzien; goed bedoelde ‘onhandige-aannemer-die-niet-weet-wat-hij-doet’ de grootste uitgave. Jammer! Geld terug verdienen dus en wel heel erg rap.

Elke boeking pakken die je kan. Vrienden en kenissen leven mee met mijn avontuur en pakken de eerste boekingen. Geweldig, voelt letterlijk als een thuiswedstrijd. Oh, wat wil je dat ze zich thuis voelen.

Dus ga je in je enthousiasme de klassieke fout in. Yep, een dubbele boeking. Een, ook bekende, galeriehouder heeft geboekt voor een kunstenaar uit Rusland. De dubbele bezetting is maar 1 nacht. De kunstenaar komt laat op de dag aan en blijft 4 dagen. De bekende heeft voorrang die zit er tenslotte al 2 dagen die verkas je niet daarbij ik mag haar zo graag.

Oplossing; eigen slaapkamer is in goede staat. Even wat dames/persoonlijke dingen weghalen. Ja, kan er zo prima mee door. Overleg met de galerie, geen probleem. Oudste zoon zegt nog fijntjes; ‘Best wel fijn zo’n dubbele boeking is jouw kamer ook eens lekker opgeruimd”.  Ik slaap die nacht in de kamer van mijn zonen, zij zijn bij hun vader.

De volgende dag vertrekt de bekende gast en kan ik het apartement klaar maken voor de artistieke Rus. Het is december en al wat frisser. Maar goed, Russen kennen graden diep onder het nulpunt, en de verwarming doet het goed. Ik haal zijn spullen uit mijn kamer en zet ze in ‘zijn’ studio. Laat op dag komt hij terug van het plaatsen van zijn kunst in de galerie. Ik laat hem zijn plek zien en geef hem de sleutel, dit is jouw voordeur en jouw ruimte, de trap naar boven naar het huis is alleen voor noodgevallen, nogmaals excuus dat je gisteren ‘boven’ moest slapen.

‘Geen probleem, ik ga nog een biertje in de stad drinken en morgen naar de opening’. Ik wens hem een fijne avond en ben blij dat het allemaal goed gegaan is. Het is een jonge, grote, gezonde man die kan natuurlijk tegen een verandering.

Heerlijk, weer in mijn eigen bed. Beetje stil zo in huis zonder mijn zonen, daar wen ik maar niet aan, eerst maar lekker slapen. Om 2.00 ‘s nachts gaat mijn mobiel af. Wat? Is er iets met de kinderen? Ik neem op ik hoor door het Engels een russisch accent. ‘It’s so cold’. ‘Oh, oke I’ll put on the heater…’. De verwarming gooi ik naar sauna temperatuur en ga weer snel slapen. Ik houd van slapen en kan dat dan ook heel goed.

De volgende dag vraag ik hem, uit pure beleefdheid, of het warm genoeg was. Ik vond het eigenlijk idioot… zo’n jonge vent mopperen over kou? Uit koud Rusland nog wel, slapen doe je het best in een  frisse kamer, althans in Holland.

Hij verklapt mij dat hij de afgelopen nacht naar me gezocht heeft in het huis om te zeggen dat hij het zo koud had??!!

Wat? Midden in de nacht door mijn huis lopen om me te zoeken. Man, je weet niet wat je gedaan hebt. Stel dat hij me gevonden had en me wakker had gemaakt met de woorden ‘I’am so cold’, ik had hem uit reflex direct een dreun verkocht. Hij heeft me gelukkig niet gevonden en de binnentrap heb ik de dag erna afgesloten samen met mijn jongste zoon. Ik vind zoenen heerlijk maar wil op deze manier niet een kus van een Rus.

schatkist 969

schatkist 969
schatkist 969

De grote kist aan het eind van het bed van 969 maakt me blij.

Bij wisseling van de gasten gaat ie altijd weer open. De geur van zeepjes komt me dan als een welkom tegemoet.

Ik leg  het bedlinnen, nee geen dekbedhoezen maar linnengoed zo voelt het namelijk, strak gestreken erin. Keurig gevouwen 4 slagen & goede gestreken plooi erin.
Naast de handdoeken in 3 slagen gevouwen zodat het ingeborduurde logo prachtig uit komt en het lipje keurig naar binnen gevouwen.

Fijn als de kist gevuld is met krakend linnengoed en zachte 969 handdoeken!

Mijn schatkist doe ik weer dicht en leg de warme confortabele handdoeken op de kist voor de gasten die komen, drie in dit geval.

Bij het welopen kijk ik altijd nog een keer over mijn schouder, als traktatie voor mezelf, ja,  hier zou ik zelf ook willen tuiskomen.

welkom voor 3 personen
welkom voor 3 personen

De Spaanse bezetting

borrelen aan de gracht met voorbij varende boten
borrelen aan de gracht; zon, goed gesprek &voorbij varende boten

Ze wilden vroeger inchecken hadden ze laten weten. Geen probleem heb ik als reactie gegeven. Op de dag zelf was er iets fout gegaan en overvielen ze me toch. Voor hun geen probleem, onverwachts spreekt deze Spaanse man Nederlands. ‘We gaan door naar Ikea, we zetten alleen de koffers alvast neer’. ‘Ja, natuurlijk’; zeg ik verbaast en blij dat ik nog uren tijd heb om alles klaar te maken, Ikea doe je tenslotte niet ‘even’. Ondertussen denkend;’Ikea?? Kom je speciaal uit Spanje om hier naar Ikea te gaan?? Dit wordt geen standaard short-stay bezoek. Mijn verwachting is dat we het over andere dingen gaan hebben dan het Rijks, Van Gogh…’

Ze zetten hun bagage binnen en uit zijn koffer komt een toilettas… logisch, maar… als het ritsje opengaat komen daar een  een hamer, een schroevendraaier en nog meer 1e hulp bij ‘dochterheefteennieuwhuis’ spullen uit. Daarna volgt er een klein dossiertje met overzicht van de bedden  die te koop zijn bij Ikea en goed genoeg lijken voor dochterlief. Moeder ritst ook haar koffer open en haalt een plastic tasje eruit. ‘Ja, de Spaanse ham, die mist ze zo en nog wat dingen. Ik ben enorm vertederd door deze zo zorgzame mensen, en denk;’zodan die zitten alweer in mijn hart.’

De ritsen sluiten zich weer en ze stappen in de auto van dochter en vertrekken. Om 19.00 uur zijn ze nog niet terug. Ik zit me toch werkelijk zorgen te maken. Zo leuk is Ikea echt niet! Mijn oudste zoon vraagt waar ze blijven. Ik zeg dat ze al ingecheckt hebben maar dat ze naar Ikea zijn. Terecht vraagt hij; ‘WAAROM?’ Ik zeg hem dat ze het bed zagen, een prachtige auping, en het niet goed vonden en dus een bed bij Ikea gingen halen.

‘s Avonds komen ze gelukkig weer terug… hij excuseert zich, hij had mijn nummer niet bij zich om te laten weten dat het allemaal zo lang ging duren, bed staat.! Hij hoeft zich natuurlijk helemaal niet te excuseren. Bed in elkaar zetten van dochter is belangrijk en zo’n inbussleuteltje, het kan toch tegen zitten. Ik vertel hem over de vraag van mijn  zoon en mijn antwoord. Als mijn zoon zich voorsteld zegt hij direct dat het gelukt is om een bed te kopen bij Ikea voor hun om in te slapen. Wij snappen elkaar.

Ik geef mijn ‘tour de prinsengracht 969’, de gebruiksaanwijzing van de, nu helemaal op orde voor de gasten zijnde, studio. De fles prosecco die ik hun aanbied als welkom bij Prinsengracht 969, wordt direct onder de arm meegenomen naar boven en we proosten  samen in de avondzon op het stoepje. Deze gasten zijn direct eigen en thuis. Verhalen komen los.

Hij is met zijn ouders en 5 broertjes en zussen toen hij 5 jaar was geemigreerd naar Spanje. Zijn dochter is nu in Nederland om de taal te leren van het geboorteland van haar vader ze draagt tenslotte een hollandse achternaam. En… heeft en nieuwe etage gevonden. Vader & Moeder komen dus uit Spanje om een bed voor haar nieuwe optrek te kopen en te helpen met de inrichting.

Genieten van het leven kunnen ze! En delen deze fijne eigenschap graag. Eerste avond met z’n drieeen bijpraten bij ‘de Fles’ op de hoek. Volgende dag  borrelen in op het terras & stoepje met de Nederlandse neef en vrouw daarna lekker uit eten bij ‘Felicita’ op de Weteringschans. Later op de avond zit ik op het stoepje met een vriend en zeg hem dat ik de stem van mijn gast hoor op de brug. Ach daarna niet meer, ja toch, ze waren nog even gestopt op het terras van ‘de Fles’ en ik hoorde hem gelukkig weer lachen.

De volgende dag kwam hij met allerlei ingredienten aan om  voor ons heerlijke Gazpacho gemaakt. Onze keuken rook heerlijk naar deze vitamine invasie en smaakte heerlijk. Voor de avond die daarop volgde organiseerde ze een fijne borrel voor hun dochter en haar vrienden. Normaal wil ik mijn gasten beneden geen geluidsoverlast bezorgen door de afwasmachine ‘s avonds aan te zetten als ze thuis zijn. Nu was dit geen enkel probleem! Mijn afwasmachine kwam echt niet boven het gelach en gepraat van beneden uit.

Dochter is dan ook twee nachten blijven slapen bij haar ouders in de studio ondanks haar klaarstaande nieuwe bed. In mijn rol als gastvrouw vertel ik  ze dat het Prinsengrachtconcert die avond plaats vindt. Is dat leuk vragen ze mij. Nou het is wel een gebeuren en aan het eind zingt iedereen in koor ‘de Amsterdamse grachten’. Nee, die kennen ze niet. Ach, dat moet wel! Dus, mijn zoon heeft ‘de Amsterdamse grachten’ gezongen voor hun in de studio en kreeg een groot applaus en wat muntjes.  Als echte Amsterdammers zijn ze nooit meer naar het concert gegaan, het regende en ze hadden het te gezellig om nog naar buiten te gaan.

Ik ga natuurlijk niet vertellen wat we allemaal besproken hebben. Vanmiddag de laatste borrel samen gedronken aan de gracht.

laatste borrel aan de gracht
borrel aan de gracht

En daar gingen ze… veels te snel weer. Beetje stil nu in huis….

Morgen checken de volgende gasten in…